เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินฟู่หว่านอี๋กล่าวเช่นนั้น แววตาของท่านน้าสวี่ก็ฉายแววปวดใจออกมาวูบหนึ่ง
“ไม่เป็นไร ต่อจากนี้พวกเรามาใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข และฉลองปีใหม่กันอย่างครึกครื้นเถิด”
ฟู่หว่านอี๋คลอหน่วยตา “อืม ดี!”
ราตรีมาเยือน
แม่นมสวี่กำลังจับตาดูเหล่าหญิงรับใช้ยกอาหาร ทว่าไม่คาดคิดว่าเมื่อหันกลับไปมอง จะเห็นเถาหวั่งซูกำลังพาอาจิ่งนั่งยอง ๆ อยู่ที่ประตูหน้าบ้าน ตรงหน้ามีประทัดที่วางเรียงไว้อยู่
นางตกใจจนตบต้นขาตนเอง “โอย บรรพชนตัวน้อย ประทัดนั่นใช่ของที่เจ้าจะเล่นได้ที่ไหนกัน”
หากเกิดระเบิดโดนมือหรือใบหน้าขึ้นมา มิใช่เรื่องล้อเล่นแน่
เถาหวั่งซูจูงมือน้องชายลุกขึ้นอย่างกระอักกระอ่วน
“ท่านแม่นมอาวุโส ท่านเข้าใจผิดแล้ว เป็นอาจิ่ง เป็นเขาที่อยากจุดประทัด ข้ากำลังสั่งสอนเขาอยู่เจ้าค่ะ”