เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยจือซั่วไม่เข้าใจความหมาย จึงก้มหน้าสำรวจตนเองแวบหนึ่ง
“เป็นอะไรไปหรือ มีตรงไหนไม่ถูกต้องหรือเปล่า”
“ไม่ ๆ ๆ ฝีมือของกองเครื่องทรงนั้นไร้ที่ติเพคะ”
เมื่อเห็นว่าเขามีทีท่าจะโกรธจนขนลุกชัน เถาหวั่งซูจึงรีบอธิบายว่า
“เพียงแต่รู้สึกว่าองค์รัชทายาททรงมีสง่าราศีราวกับเทพจุติ ข้าดีใจยิ่งนักเพคะ!”
เผยจือซั่วหรี่ตาลง ขยับเข้ามาใกล้ แผ่แรงกดดันที่มองไม่เห็นออกมา
“ให้โอกาสเจ้าพูดใหม่อีกครั้ง อย่าหวังว่าจะมาตบตาข้าได้!”
เมื่อเห็นเขาเป็นเช่นนี้ เถาหวั่งซูจำต้องยอมจำนน เอ่ยสารภาพตามตรงว่า
“ข้าพูดแล้ว ข้าพูดแล้วเพคะ ก็แค่จู่ ๆ ก็นึกถึงคำพูดสัพเพเหระที่เคยได้ยินตอนเด็ก ๆ ขึ้นมาได้ ที่ว่าเด็กผู้หญิงพอเติบใหญ่ขึ้นมา จะต้องเลือกสามีที่รูปงาม ต่อให้ปราณชีวิตขึ้นมา เพียงได้มองใบหน้านั้นก็คลายโทสะลงได้แล้วเพคะ”