กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มีเพียงกำแพงกั้นกลาง
เถาหวั่งซูกำลังใช้กิ่งไผ่ที่ผ่านการเผา ขีดเขียนแผนที่ภูมิประเทศลงบนผืนผ้า
“ตรงนี้ ตรงนี้มีป่าละเมาะอยู่แห่งหนึ่ง” ไป๋หานกล่าวพลางชี้ไปยังจุดหนึ่งบนนั้น
เมื่อได้ยินดังนั้น เถาหวั่งซูจึงตวัดพู่กันเพียงไม่กี่ครั้ง ก็วาดรูปร่างของป่าละเมาะออกมาได้สำเร็จ
ด้านข้าง ฮุ่ยอันถอนหายใจออกมา “น่าเสียดายที่ผ่านมาสองวันแล้ว พวกเรากลับยังไม่เห็นแม้แต่ลำธารหรือสิ่งใดเลย”
ในเมื่อเส้นทางหลักไปไม่ได้ พวกนางจึงเริ่มคิดที่จะข้ามเทือกเขาสูงใหญ่เหล่านี้ไปแทน
ทว่าหากไร้น้ำ วันสองวันอาจพอทน แต่หากนานกว่านั้น เกรงว่าพวกนางคงต้องอดน้ำตายก่อนที่จะออกไปจากที่นี่เสียอีก