กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวเฮ่ออวี่หันศีรษะไปมองเผยจือซั่วแวบหนึ่ง
เมื่อเห็นสีหน้าของเขาเผือดขาวดั่งเถ้าถ่าน ก้นบึ้งดวงตาซ่อนความตื่นตระหนกไว้ไม่มิด ก็รีบส่ายหน้าทันที
“ไม่ พ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท นี่เป็นเลือดของสัตว์!”
เพียงประโยคเดียว เผยจือซั่วพลันรู้สึกว่าตนเองฟื้นคืนชีวิตกลับมาอีกครา
“ไม่ใช่ก็ดีแล้ว ไม่ใช่ก็ดีแล้ว!”
กล่าวจบ ทั้งร่างก็ทรุดฮวบลงกับพื้นอย่างอ่อนเปลี้ย
จ้าวเฮ่ออวี่เม้มปาก แล้วกล่าวต่อ:
“องค์รัชทายาท ที่แห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากกองไฟที่เราพบ ตามฝีเท้าของพระชายาองค์รัชทายาทและพวกนางแล้ว ราว ๆ 1 ชั่วยามพ่ะย่ะค่ะ”
ยามนี้เมื่อพิจารณาดูให้ละเอียด ต้นหญ้าโดยรอบเหล่านี้น่าจะถูกของหนักบางอย่างทับลงมา จากนั้นก็มีคนจงใจดึงให้ตั้งขึ้นใหม่