กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูขอคำชี้แนะอย่างนอบน้อม “ที่องค์รัชทายาทตรัสว่า ให้จับตาดูพ่อลูกตระกูลจ้าวให้แน่นหนานั้น แท้จริงหมายความว่ากระไรหรือ”
เผยจือซั่วหันหน้าไปอีกทาง “หึ เจ้าไม่เชื่อข้า ข้าก็ไม่บอกเจ้า!”
เถาหวั่งซู: ……
น่ารำคาญยิ่งนัก!
ด้วยความโมโห นางกำหมัดแล้วชูกำปั้นไปทางศีรษะของเขา เงื้อใส่กลางอากาศอยู่หลายครั้ง
แต่ก่อนที่นางจะคลายกำปั้น อีกฝ่ายกลับหันหน้ากลับมาอย่างรวดเร็ว สายตาทั้งสองจึงประสานกันเข้าพอดี
เถาหวั่งซูชูกำปั้นค้างไว้ อธิบายโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน
“ก็เพราะยังคงคิดถึงเรื่องที่วันหน้าจะไปประลองฝีมือกับหลี่อันพร้อมองค์รัชทายาทอยู่ตลอด เวลาว่างจึงฝึกหมัดเสียบ้าง”