กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามรับสำรับ เถาหวั่งซูมีท่าทีเหม่อลอยเล็กน้อย
แม้นั่งตัวตรงทว่าหางตากลับคอยชำเลืองมองออกไปด้านนอกเป็นระยะ
แม่นมสวี่สังเกตเห็นจึงแสร้งถามนางว่า “พระชายาองค์รัชทายาททรงมองอะไรกันอยู่หรือเพคะ?”
เถาหวั่งซูรีบส่ายหน้าทันที “อ้อ ไม่มีอะไรกัน”
“แม่นมอาวุโส เก็บถ้วยตะเกียบชุดที่เกินมานี้ไปเถิด”
ข้างกายเผยจือซั่วมีคนมากมาย คงไม่ปล่อยให้เขาอดอยากกระมัง
วันหน้าตัวนางต้องทำความคุ้นเคยกับการรับสำรับเพียงลำพัง
ผลปรากฏว่าเพียงชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏตัวต่อหน้านาง
“วั่งซู เจ้าไม่รอข้าอีกแล้ว!”
ยังคงย่นหน้าทำท่าน้อยอกน้อยใจเช่นทุกที ราวกับว่าช่วงบ่ายทั้งสองคนไม่ได้มีเรื่องอะไรกันเลย