กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเสวี่ยมองภาพนี้ อดกลั้นแล้วอดกลั้นอีก สุดท้ายก็อดไม่ไหว “พระชายาองค์รัชทายาทช่างมีใจกตัญญูยิ่งนัก”
เถาหวั่งซูรู้ว่านางกำลังเย้ยหยันที่ตนล้ำเส้นทำแทนผู้อื่น แต่จะทำอย่างไรได้ ตนก็ตั้งใจจะทำ
ให้เจ้าโมโหจนตายไปเลย!
“พอเถิด ต่อไปพวกเจ้าทุกคนก็จงอยู่กันอย่างปรองดอง ว่างเมื่อใดก็คัดพระสูตรพุทธะถวายฝ่าบาทให้มากหน่อย อธิษฐานให้ฝ่าบาทหายจากอาการโดยเร็ว หากผู้ใดกล้าสร้างเรื่องโดยไม่มีเหตุ อย่าโทษข้าที่ไม่ไว้หน้าผู้ใด”
ขณะจากมา เถาหวั่งซูกับพระสนมเอกต้วนเป็นเพื่อนร่วมทาง
“ต่อไปหากข้ามีสิ่งใดไม่เข้าใจ อาจจะไปรบกวนพระนางบ่อยหน่อย หวังพระนางจะโปรดชี้แนะโดยไม่หวงความรู้”
พระสนมเอกต้วนแตะหลังมือของนางเบา ๆ “ตำหนักกวนจวียินดีต้อนรับพระชายาองค์รัชทายาทเสมอ”