กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูรีบหากุญแจออกมาอย่างรวดเร็ว ค่อย ๆ เปิดโซ่เงินอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็โผเข้ากอดฟู่หว่านอี๋ ปลอบโยนอีกฝ่ายโดยไม่ส่งเสียง
ฟู่หว่านอี๋ซบลงบนไหล่ของนาง
“ข้ารู้ว่าพวกเจ้าสักวันหนึ่งจะต้องมาช่วยข้า เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเผชิญอะไรกัน ข้าก็บอกตัวเองเสมอว่า ต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้”
ไม่นานนัก เถาหวั่งซูก็รู้สึกถึงความชื้นที่ไหลลงมาบนไหล่
ผ่านไปเนิ่นนาน นางจึงปล่อยอีกฝ่าย “พี่สะใภ้ เรื่องทุกอย่างผ่านไปแล้ว”
ก่อนจากไป เถาหวั่งซูสวมผ้าคลุมให้อีกฝ่าย “ข้างนอกอากาศหนาว ระวังเป็นหวัด”
หลังจากสอบถามความคิดเห็นของฟู่หว่านอี๋แล้ว เถาหวั่งซูก็จัดคนส่งนางกลับไปยังตระกูลฝู
ส่วนนางกับอ๋องชิ่งจะยังมีอนาคตต่อกันหรือไม่นั้น เถาหวั่งซูก็ไม่อาจรู้ได้