กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูมองเผยจือซั่วแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองไป๋หานที่ดูไร้ที่พึ่ง จึงเปลี่ยนคำพูดอย่างเด็ดขาด
“องค์รัชทายาท ท่านไปเที่ยวเองเถิด เที่ยวเสร็จแล้วค่อยมาตามหาพวกข้า”
เผยจือซั่ว: ……
“ข้าไปเที่ยวคนเดียวจะมีอะไรน่าเที่ยวเล่า!”
เถาหวั่งซูเสนอ “ถ้าเช่นนั้น ท่านไปกับพวกข้าเป็นไร”
เผยจือซั่วยื่นมือดึงนางมาข้างกาย กล่าวด้วยสีหน้าออดอ้อน
“วั่งซู เรื่องของพวกนาง พวกเราอย่าไปยุ่งเลย”
เทศกาลโคมไฟมีปีละครั้ง เขาไม่อยากพลาดจริง ๆ
เถาหวั่งซูลำบากใจอยู่บ้าง “แต่ไป๋หานอยู่คนเดียว หากถูกสองคนนั้นรังแกเข้าจะทำอย่างไร”
ด้วยนิสัยเย็นชาของไป๋หาน คงแม้แต่ด่าคนยังไม่เป็น จะเป็นคู่ต่อสู้ของสองคนนั้นได้อย่างไร