กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูเหลือบมองเสื้อผ้าบนร่างกายแล้วยิ้มกล่าว “เช่นนี้สะดวกดี”
ปี้เหอไม่ถามมากความ ก้มหน้ารังสรรดอกไม้ประดับผมที่งดงามและดีที่สุดบนแผงอย่างระมัดระวัง ก่อนประคองมาวางตรงหน้านางด้วยสีหน้าเก้อเขิน
“ข้า ข้าตอนนี้ไม่มีสิ่งใดที่ดีกว่านี้ตอบแทนท่านได้ หากท่านไม่รังเกียจ ก็รับดอกไม้ประดับผมเหล่านี้ไปเล่นเถิด”
หากไม่มีนางกับองค์รัชทายาทยื่นมือช่วย ตนเองคงต้องตายอย่างแน่นอนในคุกกรมอาญา
เถาหวั่งซูก็ไม่ปฏิเสธ ตั้งใจเลือกสามดอกที่นางชอบที่สุดใส่ลงในถุงหอม แล้วเงยหน้าขอบคุณปี้เหอ “เช่นนั้นก็ขอบใจเถ้าแก่แล้ว”
เห็นเช่นนั้น หน่วยตาของปี้เหอก็ชุ่มชื้นขึ้นเล็กน้อย “ท่านชอบก็ดีแล้วเจ้าค่ะ!”