กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝนห่าใหญ่นี้ตกต่อเนื่องถึงสามวันกว่าจะหยุดพัก เถาหวั่งซูเดินมาถึงใต้ชายคาระเบียง อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโชคดี
“โชคดีที่มาตกเอาตอนนี้นัก หากตกก่อนหน้านี้สักเดือนคงได้พลาดการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงเสียแล้ว”
แม่นมสวี่มองพื้นดินที่เปียกชื้น ในแววตาเต็มไปด้วยความเสียดาย “หากฝนห่านี้สามารถตกไปทางดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือได้คงจะดีไม่น้อย”
เมื่อเอ่ยถึงดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือ เถาหวั่งซูก็หวนนึกถึงท่านลุงและน้องเล็กของนางขึ้นมาอีกครั้ง
ทั้งสองนายบ่าวต่างนิ่งเงียบไปชั่วขณะ
กระทั่งตันชิงวิ่งเข้ามา ทำลายความเงียบนั้นลง