เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของพระสนมเต๋อพลันแข็งค้าง กระตุกมุมปากฝืนยิ้ม
“ย่อม ย่อมไม่ใช่เช่นนั้นแน่นอน”
แม้ในใจจะเคียดแค้นอยากให้เผยจือซั่วไปปรโลกเสียเดี๋ยวนี้ แต่นางก็มิอาจปล่อยให้นังตัวดีเบื้องหน้าคว้าเอาข้อผิดพลาดไปได้
“พระวรกายขององค์รัชทายาทสำคัญที่สุด”
เถาหวั่งซูถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
“ข้าว่าแล้วเชียว พระนางทรงดีที่สุดเลย ไม่เสียแรงที่องค์รัชทายาทของพวกเราทรงเอ่ยถึงพระนางอยู่บ่อยครั้ง เช่นนั้นพระนางลองทอดพระเนตรดู เงินธูปบูชาของวันพรุ่งนี้...”
ริมฝีปากของพระสนมเต๋อสั่นระริก นางกับคนคู่นี้เกิดมาเป็นปรปักษ์ต่อกันอย่างแท้จริง
ภายใต้สายตาคาดหวังของเถาหวั่งซู พระสนมเต๋อกัดฟันแน่น “ไปนำทองคำ 100 เหลี่ยงมา”
“ช้าก่อน!”
เมื่อสบเข้ากับสายตาของพระสนมเต๋อ เถาหวั่งซูก็เริ่มหลั่งน้ำตาออกมาอีกครา