กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้เพคะองค์รัชทายาท ข้าจะรอ หากเพียงท่านสามารถขึ้นฝั่งได้อย่างปลอดภัย ต่อให้ต้องให้ข้าไปตาย ข้าก็ยินดี”
เหล่าองครักษ์ที่ได้ยินเสียงรีบเข้ามา เมื่อได้ยินคำพูดของเถาหวั่งซู ต่างก็รำพึงในใจว่าองค์รัชทายาทและพระชายานั้นช่างมีความรักที่มั่นคงดุจหินผา
ไป๋หานที่อยู่ข้าง ๆ ถึงกับงุนงง คิดไม่ตกเลยว่าในโลกนี้จะมีคนที่พลิกขาวเป็นดำได้เช่นนี้เช่นนี้ได้อย่างไร
ที่สำคัญ นางยังเป็นภรรยาของเผยจือซั่วเสียด้วย
ทันใดนั้น ความรู้สึกที่ยากจะบรรยายก็เอ่อล้นเข้ามาในจิตใจ
นางแยกไม่ออกว่ากำลังสงสารเผยจือซั่วที่แต่งงานกับภรรยาที่มีความประพฤติเสื่อมทราม
หรือกำลังดีใจที่มีภรรยาเช่นนี้มาเป็นตัวเปรียบเทียบ ทำให้เขาคงไม่มีวันลืมนางได้ตลอดชีวิต