เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยจือซั่วหันไปจ้องนางด้วยความเดือดดาล “เจ้าเป็นห่วงมันหรือ?”
ช่างสายตาอะไรกัน ของน่าขยะแขยงเช่นนี้ก็ยังมองเข้าตาได้
เช้าวันพรุ่งนี้เขาจะไปหาหมอหลวงโจว ให้มาดูแลรักษาโรคตาของนางให้ดี ๆ
เถาหวั่งซูไม่มองเขา หากแต่หยิบจานหยกใบหนึ่งขึ้นมาเอง หรี่ตาเล็งไปที่ศีรษะของเผยเหยี่ยน แล้วฟาดมันออกไปอย่างแรง
งานเลี้ยงยังไม่ทันเริ่ม เผยเหยี่ยนก็ถูกสตรีผู้นั้นทำให้อับอายถึงสองครั้ง จนมีความคิดอยากฆ่าคนขึ้นมาแล้ว
ด้านข้าง ไป๋หานเอ่ยด้วยสีหน้าวิตกกังวล “ท่านอ๋อง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง? จะให้เรียกหมอหลวงหรือไม่?”
เผยเหยี่ยนเพียงจ้องเถาหวั่งซูด้วยสายตาดุร้าย
เดิมทีเขาตั้งใจจะย้ายดอกไม้บอบบางดอกนี้เข้าไปในสวนหลังของตนในภายหลัง เพื่อไม่ให้นางต้องทนลมแดดและฝน
ไม่คิดเลยว่านางจะเป็นคนไม่รู้จักบุญคุณ กล้าทำให้เขาขายหน้าหลายครั้งหลายหน