กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวเฮ่ออวี่ลนลาน รีบอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาแล้วเอ่ยขอโทษ
“จิ่งเอ๋อร์คนดี พี่ชายเมื่อครู่เพียงแค่ล้อเจ้าเล่น โคมรูปตะขาบอันนี้ซื้อมาให้เจ้าโดยเฉพาะเลยนะ”
เถาจิ่งสิงกะพริบตาปริบๆ บิดนิ้วไปมาพลางยืนยันเสียงเบา “จริงหรือ?”
จ้าวเฮ่ออวี่พยักหน้าหนักๆ “จริงสิ ครั้งหน้าพี่ชายหยุดพัก จะพาเจ้าไปขี่ม้าดีหรือไม่?”
เด็กน้อยดีใจขึ้นมาทันที “ตกลง!”
จ้าวเฮ่ออวี่มองรอยยิ้มของเขาอดไม่ได้ที่จะบีบแก้มป่องๆ ของเขาเบาๆ “ยิ้มบ่อยๆ นะ จิ่งเอ๋อร์”
พี่สาวของเจ้าจะต้องหวังให้เจ้ามีความสุขอย่างแน่นอน
ในตอนนั้นเอง ลุงสวี่และคนอื่นๆ ก็เลิกงานกลับมา
ผู้ถูกเนรเทศเช่นพวกเขาไม่มีคำว่าหยุดพัก ต่อให้เป็นวันสิ้นปีก็ยังต้องทำงาน
“ท่านลุงสวี่!”