กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยจือซั่วเปล่งเสียงหึออกมา “ไว้ถึงเวลานั้นค่อยว่ากันเถิด”
หากต่อไปนางเคารพเขาผู้เป็นองค์รัชทายาท เขาก็อาจพิจารณาตอบรับนางได้
หลังอยู่ด้วยกันมาหลายเดือน เถาหวั่งซูรู้ซึ้งถึงนิสัยของเขาดียิ่งนัก
นางกวาดตามองซ้ายขวา แล้วตัดสินใจไปหยิบส้มสองลูกจากโต๊ะเครื่องบูชา เอ่ยประจบว่า
“นี่ องค์รัชทายาท รับไปรองท้องก่อนเถิด พอกลับตำหนักบูรพา ข้าจะจัดให้ท่านสักโต๊ะ”
เผยจือซั่วพลันลุกพรวดขึ้น “ไม่ใช่แล้ว เถาหวั่งซู เจ้ากินของบูชาหรือ?”
ช่างใจกล้าเกินไปแล้ว!
เถาหวั่งซูโยนให้เขาหนึ่งลูก นางเองก็ปอกส้มออก ไม่ได้ดึงเส้นใยขาวออก ก็กินเข้าไปทันที
เทศกาลสารทจีน นางอุตส่าห์มาอยู่เป็นเพื่อนพูดคุยกับบรรพชนทั้งหลาย กินส้มของพวกท่านสักลูกไม่ควรหรือ?
อย่างมากก็แค่ชดเชยให้พรุ่งนี้ก็แล้วกัน