กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 7 สลบเหมือดเพราะความแค้น
“รีบยอมแพ้เสียแต่เนิ่น ๆ เถิด!”
หวังชุนเฟิงยืดพุงพลุ้ย หัวเราะจนไขมันบนใบหน้าสั่นระริก แววตาเต็มไปด้วยความลำพองใจอย่างที่สุด
“หากยอมแพ้ตอนนี้ บางทีใต้เท้าหลินอาจเห็นแก่ความเขลาของเจ้า แล้วไว้ชีวิตเจ้าสักครา!”
ซูชิงหลีหมุนขวดน้ำยาหยอดตาในมือเล่น นางปรือตาขึ้นแล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า
“เห่าหอนอะไรของเจ้า?”
“รีบพาตัวคนมาเดี๋ยวนี้!”
หลิวเฒ่าผู้ป่วยโรคตาแดง ถูกเหล่าผู้คุมผลักไสไล่ส่งพาตัวมาไว้ตรงกลางอย่างรวดเร็ว
ร่างกายเขาสั่นเทา สองมือปิดตาไว้แน่น พลางมองลอดช่องนิ้วไปยังขวดพลาสติกประหลาดในมือซูชิงหลีที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน