เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 430 ชายสารเลวหญิงสารเลวคู่ควรกัน
หลินอวี่ลั่วกลับใจเย็นกว่ามาก เธอส่ายหน้าเบา ๆ แล้วยิ้ม “ยังไม่ทันออกขาย เธอก็มั่นใจกับแบบนี้ขนาดนี้แล้ว ถ้าผลงานจริงออกมาไม่ดีเท่านี้ เธอจะไม่เสียใจหรือ?”
หลิวเซียวเซียวไม่ใส่ใจ “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ร่วมออกแบบ ฉันไม่เหมือนเธอที่เก่งไปหมดทุกอย่าง แค่ออกแบบได้ก็ดีมากแล้ว จะหวังอะไรอีก?” แววตาที่เธอมองหลินอวี่ลั่วยังมีความชื่นชมจาง ๆ
“อย่าพูดแบบนั้นเลย ฉันแค่เคยเรียนมาก่อนพอดี” หลินอวี่ลั่วเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน
ถ้าคุณครูคนก่อน ๆ ได้ยินคำพูดนี้ เธอคงโดนเล่นงานแน่ เธอคิดว่าตัวเองเป็นเด็กที่แย่ที่สุดในหมู่บ้านสือหลี่ จึงเรียนแต่ละอย่างมาเพียงนิดเดียว เหล่าคุณครูปวดหัวกับเรื่องของเธอทุกครั้ง
เมื่อเห็นท่าทีของหลินอวี่ลั่ว หลิวเซียวเซียวก็อดสงสัยไม่ได้ว่าหมู่บ้านสือหลี่เป็นสถานที่แบบไหนกัน ทำไมถึงสอนวิชาต่าง ๆ มากมาย? ทำไมเธอถึงไม่เคยเจอโอกาสดี ๆ แบบนี้? คิดได้ดังนั้นเธอก็ถามออกมา