เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 423 บริษัทเครื่องประดับ
“ประกาศตำหนิ? เรื่องจะบานปลายเกินไปหรือเปล่า ฉันนึกว่าจะให้เธอขอโทษ” หลิวเซียวเซียวพึมพำเสียงเบา แม้เธอจะไม่พอใจกับสิ่งที่ซูเสี่ยวหลินทำ และเกือบทำให้เธอกับเพื่อน ๆ ถูกไล่ออกไปด้วย แต่เอาเข้าจริงซูเสี่ยวหลินก็ไม่ได้ทำเรื่องร้ายแรงอะไรนัก สั่งสอนเธอสักหน่อยก็พอแล้ว
ที่สำคัญคือ ก่อนหน้านี้หลิวเซียวเซียวถูกคนทั้งโรงเรียนต่อต้าน จนเกือบถูกบีบให้กระโดดตึก เธอไม่อยากให้ใครต้องเจอชะตากรรมเดียวกับเธอ กลายเป็นนักเรียนคนต่อไปที่คิดจะกระโดดตึก เพราะความรู้สึกแบบนั้นมันแย่มากจริง ๆ
หลินอวี่ลั่วที่ยืนอยู่ข้างเธอพอดี ได้ยินทุกคำอย่างแจ่มแจ้งชัดเจนก็ได้แต่ทอดถอนใจ มองหลิวเซียวเซียวอย่างจนใจ หากซูเสี่ยวหลินยืนอยู่ตรงนี้และรู้ว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไร ป่านนี้คงดีใจจนเนื้อเต้นแล้ว แถมยังแอบด่าว่าเธอโง่เกินไป เพราะไม่ใช่ทุกคนจะรู้จักให้อภัยเหมือนหลิวเซียวเซียว