กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 410 เหตุไม่คาดฝัน
ทุกคนเข้าไปในคฤหาสน์แล้วนั่งอยู่ในห้องรับแขกขนาดใหญ่ หลินอวี่ลั่วไม่ได้หันมองไปรอบ ๆ เพียงก้มหน้าเงียบ ๆ กินผลไม้บนโต๊ะ
หนีชิงกับหนีเหว่ยนั่งอยู่ด้วยกัน อาศัยข้ออ้างว่ากำลังคุยกัน เธอเล่าจุดประสงค์ที่เสิ่นซือหานมาประเทศซีให้หนีเหว่ยฟังอย่างคร่าว ๆ มองจากไกล ๆ ทั้งสามคนดูเหมือนคุยกันได้อย่างราบรื่น
ผ่านไปสักพัก หลินอวี่ลั่วเริ่มปวดท้อง เธอลุกขึ้นมองเสิ่นซือหานแวบหนึ่งแล้วเดินไปหาห้องน้ำ
แต่เธอเดินวนอยู่นานก็ไม่เจอใครสักคน สีหน้าเริ่มซีดเซียว แม้แต่เดินก็โซเซ ในใจแอบนึกเสียใจ เมื่อครู่ไม่น่ากินเยอะเลย คราวนี้ดีล่ะ แม้แต่ห้องน้ำก็หาไม่เจอ!
ตอนนั้นเอง ชายพุงพลุ้ยคนหนึ่งเดินออกมาจากศาลา เขาแต่งตัวด้วยทองหยองทั้งตัว ราวกับกลัวคนอื่นไม่รู้ว่าตัวเองรวย เมื่อเห็นหลินอวี่ลั่วกุมท้องด้วยความทรมานจนแทบทรุดลงกับพื้น แววตาของเขาก็วูบไหว ก่อนรีบเดินตรงเข้าหาหลินอวี่ลั่วอย่างที่คิดว่าตัวเองทำได้แนบเนียน