กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 403 ไปคฤหาสน์เก่า
ตอนบ่ายหลินอวี่ลั่วไม่มีเรียน ทั้งสองจึงหาร้านอาหารตะวันตกข้างนอก ตั้งใจจะกินมื้อกลางวันกัน
พอนั่งลง เสิ่นซือหานก็นึกถึงคนไม่กี่คนที่อยู่ในเหตุการณ์เมื่อครู่ แววตาไหววูบ ก่อนแสร้งถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “อวี่ลั่ว เธอรู้จักสิงคงด้วยหรือ? เขาไม่เคยเข้าร่วมงานฉลองพวกนี้ไม่ใช่หรือไง? ก่อนหน้านี้ยังปฏิเสธคำเชิญให้ร่วมละครเพลงอย่างไม่ลังเลเลย”
พอพูดถึงตรงนั้น เสิ่นซือหานก็มองหลินอวี่ลั่วตรง ๆ เขาพอจะสังเกตได้ว่า ตั้งแต่เขาเข้ามา สายตาของสิงคงก็จับจ้องเขากับหลินอวี่ลั่วเป็นระยะ ๆ และส่วนใหญ่ก็มองหลินอวี่ลั่วด้วยแววตาซับซ้อน
ถ้าบอกว่าทั้งสองคนไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย เขาไม่เชื่อหรอก
หลินอวี่ลั่วชะงักไป ไม่คิดว่าเขาจะถามเรื่องนี้ แต่ไม่นานก็กลับเป็นปกติ “คุณหมายถึงพี่สี่หรือ? เขามาเป็นกรรมการตัดสินจะแปลกตรงไหน? ฉันได้ยินเซียวเซียวบอกว่าพี่สี่กลายเป็นนักเต้นชื่อดังแล้ว เก่งมากเลย”