กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 402 ต้องมีร่องรอยแน่
สีหน้าจ้าวกวงหรงเปลี่ยนไป แววตาคมกริบจับจ้องจางเข่ออิ๋ง “เธอคิดจะใส่ร้ายมหาวิทยาลัยเอหรือไง?”
“ผอ.จ้าว พูดอะไรน่าขำจริง ๆ ฉันใส่ร้ายตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่ไม่ใช่เรื่องจริงหรือไง? ถ้าไม่เชื่อก็ให้หลินอวี่ลั่วเปิดแขนให้ดูสิ พวกคุณดูเองเลยว่ามีร่องรอยพวกนั้นจริงหรือเปล่า!”
จางเข่ออิ๋งพูดพลางชี้ไปยังหลินอวี่ลั่ว ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้พิพากษาที่กำลังชี้ชะตาชีวิตคนอื่น จึงได้ใจเป็นอย่างมาก
ทันทีที่พูดจบ ทุกคนก็หันไปมองหลินอวี่ลั่ว สายตาจับจ้องแขนของเธออย่างไม่วางตา แววตาร้อนแรงเหล่านั้นราวกับจะทะลุเสื้อผ้า จนชวนให้ขนลุก
หลิวเซียวเซียวกัดฟันฝืนทำ ยืนขวางหลินอวี่ลั่วไว้ “นี่เป็นการใส่ร้ายอวี่ลั่ว พวกคุณทำแบบนี้ไม่ได้”
“หลิวเซียวเซียว ใคร ๆ ก็รู้ว่าเธอเป็นคนติดตามหลินอวี่ลั่ว ไม่ว่าเธอจะทำอะไร เธอก็ปกป้องอยู่ดี ถ้าไม่อยากให้พวกเราใส่ร้ายเธอ ก็ให้เธอเปิดแขนให้ดูดี ๆ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ”