บทที่ 386 กระดาษโน้ตปริศนา

บทที่ 386 กระดาษโน้ตปริศนา

หลังหลินอวี่ลั่วพูดจบ เธอก็รู้สึกว่าเสิ่นซือหานกำมือเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย

เธอเงยหน้าขึ้นพอดีกับสบสายตาอ่อนโยนของชายหนุ่ม

ภาพอันอบอุ่นของพวกเขาทิ่มแทงสายตาหนีชิงอย่างยิ่ง

เธอไม่ปริปากสักคำ หันหลังเดินจากไปด้วยสีหน้าเคียดแค้น

“ขออภัยคุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงด้วย ทำให้การทานอาหารของพวกคุณต้องสะดุด” พนักงานเสิร์ฟกล่าวกับพวกเขาอย่างรู้สึกผิด

หลินอวี่ลั่วโบกมือ “ไม่เป็นไร”

“ไปกันเถอะ” สีหน้าเสิ่นซือหานกลับมาเป็นปกติ เขาจูงมือเธอเดินออกไป

ตอนทั้งคู่ออกจากร้านอาหาร หนีชิงก็ไปแล้ว

ก่อนหลินอวี่ลั่วจะขึ้นรถ เธอเห็นรถอีกคันหนึ่งแล่นวูบผ่านมุมอับ