กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 381 ยอมสละทุกสิ่ง
แต่พอนึกถึงเรื่องสำคัญ ถังเย่ก็รวบรวมสมาธิกลับมา น้ำเสียงเย็นชา “อย่าลืมคำเตือนของฉัน ถ้าวันนี้เธอยังตัดสินใจไม่ได้ ต่อจากนี้ไม่เพียงหนีออกจากที่นี่ไม่ได้ แต่ยังจะไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง”
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย “เสิ่นซือหานใจร้ายกับเธอถึงขนาดนี้แล้ว เธอคอยปกป้องเขาอยู่ฝ่ายเดียวไปจะมีประโยชน์อะไร?”
หลินอวี่ลั่วใช้มือทั้งสองข้างปิดหู “ฉันไม่อยากฟังเรื่องพวกนี้ รบกวนออกไปให้ฉันอยู่เงียบ ๆ”
ถังเย่เหลิ่งแค่นเสียงเย็นชา ไม่พูดอะไรอีก แล้วก้าวฉับ ๆ ออกไป
ในห้องกลับมาเงียบสงบ หลินอวี่ลั่วหลับตาลง คำพูดที่ถังเย่เพิ่งพูดยังคงวนเวียนอยู่ในหัว
จนถึงตอนนี้เสิ่นซือหานก็ยังไม่มาหาเธอ เรื่องนี้เป็นความจริง แต่เพราะอย่างนั้น เธอจะต้องทรยศผู้ชายคนนั้นหรือ?
เมื่อนึกถึงช่วงเวลาแสนหวานในอดีต หัวใจของหลินอวี่ลั่วก็เหมือนถูกมือใหญ่บีบไว้ เจ็บปวดเหลือเกิน
ถังเย่เดินออกจากห้อง สีหน้ายิ่งหม่นคล้ำ