กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 380 ฉวยโอกาสตอนอีกฝ่ายลำบาก
เสิ่นซือหานยืนอยู่ข้างหน้าต่าง จ้องมองไปข้างหน้าอย่างไร้สีหน้า ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เมิ่งอีฝานเกาศีรษะ แล้วพูดขึ้นอีกครั้ง “ได้ยินว่าตอนคนที่เราส่งไปตามหาอวี่ลั่วเมื่อวานไปถึงจุดที่เธอส่งตำแหน่งไว้ ที่นั่นมีคราบเลือดอยู่ไม่น้อย แต่ตอนนี้เรายังยืนยันไม่ได้ว่าเลือดเหล่านั้นเป็นของใคร”
พอสิ้นเสียง สีหน้าของผู้ชายก็ยิ่งเย็นชา
เจิ้งหย่วนกับเมิ่งอีฝานมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ต่างมีสีหน้าเป็นกังวล แล้วหันไปมองเสิ่นซือหานพร้อมกัน
หลินอวี่ลั่วหายตัวไป คนที่รู้สึกผิดและเสียใจที่สุดในตอนนี้คงเป็นเขา
ผ่านไปครู่ใหญ่ ผู้ชายจึงหันกลับมาแล้วถามพวกเขาว่า “หาถังเย่เจอหรือยัง”
เจิ้งหย่วนส่ายหน้า “ถังเย่เก็บตัวลึกลับมาตลอด พวกเราไม่มีเบาะแสเลย”
เมิ่งอีฝานก็พูดขึ้นว่า “เมื่อกี้ฉันโทรหาถังเย่ไปหลายครั้ง โทรศัพท์มือถือของเขาปิดเครื่องหมด”