บทที่ 323 เป็นเรื่องบังเอิญหรือ

บทที่ 323 เป็นเรื่องบังเอิญหรือ?

สัปดาห์ต่อมา ถังหรงไม่ได้ติดต่อเธออีก เสิ่นซือหานก็ยังปฏิบัติต่อเธอเหมือนเดิม

ถึงอย่างนั้น ในใจหลินอวี่ลั่วก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง

ชีวิตที่ดูเหมือนสงบราบเรียบ คล้ายกำลังมีคลื่นใต้น้ำปั่นป่วน

ฝ่ามือค่อย ๆ ฟื้นตัว วิชาที่โรงเรียนเธอก็ปล่อยให้ตกหล่นไม่ได้ จึงตัดสินใจกลับไปมหาวิทยาลัยเอ

หลิวเซียวเซียวไม่ได้เจอเธอมาหลายวัน พอเห็นเธอก็รีบถามด้วยความร้อนใจ “มือเธอเป็นยังไงบ้าง?”

“ไม่เป็นไร ฟื้นตัวดีมากแล้ว” หลินอวี่ลั่วเพิ่งพูดจบ ก็เห็นซือชิ่นเสวี่ยเดินมาหา

“อวี่ลั่ว มือเธอเป็นอะไร?” ซือชิ่นเสวี่ยยิ้มบาง ๆ น้ำเสียงฟังดูห่วงใย คนที่ไม่รู้เรื่องคงเข้าใจผิดว่าพวกเธอสนิทกันมาก

หลิวเซียวเซียวหน้าเขียว “ไม่เกี่ยวกับเธอ!”

ตอนหลินอวี่ลั่วไปสถานีตำรวจไม่ได้พาหลิวเซียวเซียวไปด้วย เธอจึงยังไม่รู้ว่าเรื่องของเผยเฉิงโจวพัวพันกับคนตรงหน้า