บทที่ 321 พังพินาศหมดสิ้น

บทที่ 321 พังพินาศหมดสิ้น

หลินอวี่ลั่วเจ็บจนเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก เลือดจากฝ่ามือหยดลงมาไม่ขาดสาย หยดลงบนใบหน้าของเธอ

ใบหน้าของเด็กสาวเปรอะเปื้อนคราบเลือดเป็นด่างดวง แต่ในเวลานี้เธอทำได้เพียงฝืนพยุงตัวไว้ ไม่กล้าปล่อยมือ

“อวี่ลั่ว! ระวัง!” ชุยจื่อเกิงเห็นเผยเฉิงโจวเหยียบมือเธอไว้ ไม่ยอมปล่อยอยู่ตั้งนาน ใบหน้าก็ซีดเผือดด้วยความตกใจ

พนักงานด้านล่างสังเกตเห็นอุบัติเหตุอันตรายนี้แล้ว จึงค่อย ๆ ลดกระเช้าที่พวกเขาอยู่ลงมา

เผยเฉิงโจวรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น จึงตัดใจเริ่มง้างมือของหลินอวี่ลั่ว

“เผยเฉิงโจว! ตระกูลเผยเดินมาถึงจุดนี้ ความรับผิดชอบไม่ใช่สิ่งที่พวกคุณควรแบกรับเองหรือไง? ตอนนี้คุณไม่ยอมทบทวนตัวเองดี ๆ กลับมาล้างแค้นฉัน ก็ไม่แปลกที่ตระกูลเผยจะกลายเป็นแบบนี้!”

“หุบปาก!” เผยเฉิงโจวยกเท้าขึ้น ตั้งใจจะเตะหน้าเธอ

หลินอวี่ลั่วหลับตาลงโดยสัญชาตญาณ เตรียมใจอดทนต่อความเจ็บปวด

“อ๊า—”