กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 304 ยังจะได้เจอกันอีกไหม
แววตาของหนิงเสวี่ยเหี้ยมเกรียม ปลายมีดจ่อไปยังตำแหน่งหัวใจของเธอ
หลินอวี่ลั่วหรี่ตาลงเล็กน้อย เธอรู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไม่มีทางปล่อยเธอไปง่าย ๆ
ปัง!
เธอออกแรงยกเท้าขึ้นเตะหนิงเสวี่ยจนล้มลงกับพื้น
หนิงเสวี่ยล้มลงกับพื้น หญ้าติดเสื้อผ้าไปไม่น้อย ดูน่าอนาถมาก
มือเท้าของหลินอวี่ลั่วยังถูกมัดอยู่ เพราะเมื่อครู่ขยับตัวอย่างรุนแรง ร่างจึงถูกกระแทกให้ล้มลงด้วย
หนิงเสวี่ยลุกขึ้นยืน มองเธอจากที่สูงกว่า สีหน้าโกรธเกรี้ยวกว่าเดิม “หลินอวี่ลั่ว! ไม่นึกเลยว่าใกล้ตายแล้วยังกล้ากำเริบ ดูท่าฉันต้องกรีดหน้าเธอก่อน ให้เธอได้ลิ้มรสความเจ็บปวด แล้วค่อยฆ่าเธอ!”
เธอยกมือขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เคลื่อนไหวเร็วกว่าก่อน
ใจหล่นวูบ หลินอวี่ลั่วนึกถึงใบหน้าของเสิ่นซือหานขึ้นมา