กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 289 อยากพบเธอ
เสิ่นซือหานอารมณ์เสียเมื่อมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่แสดงว่าปลายสายเป็นคนวางสายไป
“ก๊อก ๆ ๆ!”
ประตูห้องผู้ป่วยถูกเคาะ เจิ้งหย่วนเดินเข้ามา “ลูกพี่ ตอนนี้ขาของคุณรู้สึกยังไงบ้าง?”
ชายหนุ่มวางโทรศัพท์มือถือไว้ข้าง ๆ ก้มตามองเท้าซ้าย สีหน้ามืดครึ้มเย็นชา “ก็เหมือนเดิม”
เจิ้งหย่วนใช้ฝ่ามือกดเท้าซ้ายของเขา “ยังไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?”
“อืม” เสิ่นซือหานตอบเสียงเรียบ
เจิ้งหย่วนขมวดคิ้วพลางนวดขมับอย่างปวดหัว “ฉันติดต่อหมอชื่อดังจากต่างประเทศแล้ว พรุ่งนี้พวกเขาจะมาถึง หวังว่าพวกเขาจะทำให้คุณมีความหวังได้”
“หมอชื่อดังจากต่างประเทศ?” เสิ่นซือหานหรี่ตาลงเล็กน้อย
เมื่อรู้สึกได้ว่าบรรยากาศรอบตัวเขาไม่ค่อยปกติ เจิ้งหย่วนก็รีบถาม “มีอะไรเหรอ?”