กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 288 ตัวจริงเสียงจริง
เต่าหดหัวงั้นเหรอ?
หลินอวี่ลั่วอดขำอยู่ในใจไม่ได้ เมื่อครู่นี้เธอเอาแต่คิดถึงเสิ่นซือหานจนลืมเรื่องหนิงเสวี่ยไปเสียสนิท ไม่คิดเลยว่าจะถูกเข้าใจผิดไปไกลขนาดนี้
เพราะมีอคติตั้งแต่แรก พอได้ยินเจียงหลินพูด หูซือฉีก็หวังดี เดินมาใกล้เธอแล้วลดเสียงลงเกลี้ยกล่อม “อวี่ลั่ว บางทีถ้าเธอไปยอมรับผิดตอนนี้ เรื่องอาจจะกลายเป็นเรื่องเล็กได้นะ”
สวี่เจียเหยียนพูดเสริมอย่างร้อนใจ “ใช่แล้ว รุ่นพี่หญิงเจียงเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา ถ้าเรื่องบานปลายไปถึงสำนักงานใหญ่ของโรงเรียน อาจารย์ที่ปรึกษาเจียงหลินอาจทำให้เธอถูกไล่ออกจริง ๆ ก็ได้”
หลินอวี่ลั่วเหลือบมองพวกเธออย่างปลอบใจ ก่อนก้าวฉับ ๆ ออกไป “ฉันได้หลักฐานมาแล้ว ที่ยังไม่รีบเอาออกมา ก็เพราะหวังดีอยากให้หนิงเสวี่ยเพื่อนร่วมชั้นได้ดื่มด่ำกับช่วงเวลาที่มหาวิทยาลัยเออีกสักหน่อย”
เมื่อได้ยินเธอให้คำมั่นอย่างหนักแน่น หนิงเสวี่ยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
หรือเธอจะได้หลักฐานมาจริง ๆ?