บทที่ 284 ตัวตลกไร้ค่า

บทที่ 284 ตัวตลกไร้ค่า

เมื่อเห็นท่าทีไม่เป็นมิตรของเธอ สวี่เจียเหยียนก็เตือนอย่างกระอักกระอ่วนว่า “หนิงเสวี่ย นี่อวี่ลั่ว”

แม้สวี่เจียเหยียนจะช่วยไกล่เกลี่ยให้ สีหน้าของหนิงเสวี่ยก็ยังไม่ดีขึ้น

เธอกอดอก เชิดคางขึ้นอย่างหยิ่งผยอง มองหลินอวี่ลั่วราวกับมีความเป็นปฏิปักษ์ติดตัวมาตั้งแต่เกิด

หลินอวี่ลั่วยักไหล่ ไม่ปริปากสักคำ แล้วเริ่มจัดสัมภาระของตัวเอง

ระหว่างนั้นเธอไม่แม้แต่จะเหลือบมองหนิงเสวี่ยอีก

แม้จะไม่รู้ว่าทำไมหนิงเสวี่ยถึงปฏิบัติต่อเธอด้วยท่าทีเช่นนี้ แต่เธอคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด แน่นอนว่าไม่มีเหตุผลต้องยอมอ่อนข้อให้

เมื่อจัดของทุกอย่างเสร็จ ก็ถึงเวลาอาหารเย็น สวี่เจียเหยียนกับหูซือฉีจูงมือกันไปกินมื้อเย็น

หลินอวี่ลั่วกำลังจะไปโรงอาหาร จู่ ๆ หนิงเสวี่ยก็ลงจากเตียงมาขวางทางเธอ

“อะไร” หลินอวี่ลั่วเลิกคิ้ว มองเธอด้วยรอยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ในที่สุดก็ยอมพูดกับฉันแล้วหรือ”