กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 255 ไม่ให้เธอได้ผงาดอีก
ตอนนั้นรถของเสิ่นซือหานจอดอยู่ข้าง ๆ พวกเขาพอดี
ชายหนุ่มก็กำลังมองเธอ สีหน้าฉายแววประหลาดใจอยู่บ้าง
หลินอวี่ลั่วสังเกตเห็นอย่างตาไวอีกว่า ผู้หญิงที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับของเขาคือซ่งเหยียนเหยียน!
“อวี่ลั่ว เธอมองอะไรอยู่?” เมิ่งอีฝานเห็นเธอจ้องมองไปที่ไหนสักแห่งไม่วางตา จึงยื่นหน้าไปมองตามอย่างสงสัย
พอเห็นชายหญิงคู่หนึ่งในรถที่จอดข้าง ๆ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที
ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญมาเจอเสิ่นซือหานที่นี่ แต่ซ่งเหยียนเหยียนขึ้นรถเขามาได้ยังไง?
“แค่ก ๆ!” เมิ่งอีฝานกระแอมอย่างกระอักกระอ่วนพอดีกับไฟแดงข้างหน้าเปลี่ยนเป็นไฟเขียว เขารีบสตาร์ตรถขับไปอีกทาง
รถค่อย ๆ เคลื่อนออกไป ใบหน้าของเสิ่นซือหานค่อย ๆ เล็กลงตรงหน้าเธอ หลินอวี่ลั่วถึงได้รู้ตัวว่าเมื่อครู่เธอเอาแต่จ้องมองเขา