กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 254 เธอไม่ใช่มือที่สาม
ได้ยินเขาพึมพำ หลินอวี่ลั่วก็รู้สึกกระวนกระวาย
แต่ในวินาทีถัดมา เธอกลับเห็นเสิ่นซือหานโบกมือ “คุณเป็นใครไม่สำคัญ สำคัญที่…” แค่อยู่ข้างเขาก็พอ
เพราะเขามองเห็นใบหน้าของเธอชัดเจนแล้ว
เธอคือหลินอวี่ลั่ว!
เสิ่นซือหานจับมือเธอไว้อย่างพึงพอใจ ก่อนค่อย ๆ หลับตาลง
เธอเป็นใครไม่สำคัญ?
หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้ว หรือในสายตาเสิ่นซือหาน ตอนนี้แค่มีผู้หญิงสักคนอยู่เป็นเพื่อน เขาก็พอใจแล้ว?
พอความคิดนี้ผุดขึ้น สีหน้าของเธอก็หม่นลง
“เสิ่นซือหาน ปล่อยมือฉัน” หลินอวี่ลั่วงอนจนพยายามสะบัดมือให้หลุด แต่เสิ่นซือหานกลับยิ่งจับมือเธอแน่นขึ้น