กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 224 เขากำลังช่วยเธอหรือ
ได้ยินดังนั้น เสิ่นซือหานก็หัวเราะเยาะ “ถ้าเธอเลือกจากไปตั้งแต่แรก ฉันคงไม่คิดว่านั่นเป็นความผิดของเธอ สิ่งที่ฉันยอมรับไม่ได้คือการโกหก”
เจิ้งหย่วนเกาหัวอย่างงุนงง “คุณหนูหลินอาจจะโกหกลูกพี่จริง แต่ผมเชื่อว่าเธอคงไม่จากลูกพี่ไปง่าย ๆ”
ชายหนุ่มช้อนตามองอย่างเย็นชา “เธอให้แกมาใช่ไหม”
“เปล่า ที่นี่มีพนักงานดูแลบาร์ที่รู้จักผม พวกเขาติดต่อมาบอกว่าเมื่อกี้ลูกพี่เมาอยู่ที่นี่ ผมเลยแวะมาดู” เจิ้งหย่วนเดินเข้าไปใกล้ก็ได้กลิ่นเหล้าคละคลุ้งจากตัวเขา
เขาถอนหายใจยาว “ลูกพี่ เลิกดื่มเถอะ คุณหนูหลินเสี่ยงอันตรายไปถามเสิ่นอวี้ถึงอาการป่วยของลูกพี่ เพื่อรักษาอาการของลูกพี่ให้หาย ถ้าลูกพี่ป่วยหนักเพราะดื่มอีก เธอคงเสียใจมากแน่”
สิ้นเสียง มือเสิ่นซือหานที่กำลังยกแก้วเหล้าก็ชะงัก เขาหรี่ตาเล็กน้อย “เธอไปพบเสิ่นอวี้เพื่อถามอาการป่วยของฉันหรือ”