กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 218 ไม่รังเกียจที่จะเป็นคนเลว
หลิวเซียวเซียวแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน “เธอเป็นเด็กประถมหรือไง? เจอปัญหาทีไรก็ต้องเรียกพ่อแม่มาช่วยทุกที”
ซูเจียถูกคำพูดของเธอยั่วโมโหทันที อีกทั้งรอบข้างก็ไม่มีคนอื่นอยู่ เธอจึงเหวี่ยงมืออีกข้างขึ้น เตรียมใช้เล็บคม ๆ ข่วนหน้าหลิวเซียวเซียวให้เสียโฉม
เมื่อเห็นเช่นนั้น ฮวาฮวากับชุยจื่อเกิงต่างเตรียมเข้าไปขัดขวางการกระทำของซูเจีย
แต่มีมืออีกข้างยื่นเข้ามา คว้ามือซูเจียไว้แน่น
ซูเจียหันไปถลึงตามองคนคนนั้นอย่างไม่พอใจ “แกจะทำอะ…”
เธอยังพูดไม่ทันจบก็ชะงักไป
เพราะคนที่กำลังจับมือเธออยู่ตอนนี้คือเฉินเจี้ยนอวี่!
ตั้งแต่วันที่เขาเปิดโปงเรื่องของเธอในโรงอาหาร ทั้งคู่ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย
“เฉินเจี้ยนอวี่! ปล่อยมือ!” ซูเจียพูดอย่างดุร้าย “นายช่วยหลิวเซียวเซียวซ้ำแล้วซ้ำเล่า หรือว่านายชอบเธอเข้าแล้ว?”