เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 217 ถูกจับได้คาหนังคาเขา!
ซูเจียจากไปอย่างสมใจ
หลิวเซียวเซียวพูดอย่างกังวล “อวี่ลั่ว จริง ๆ แล้วเธอไม่ต้องรับปากเงื่อนไขของซูเจียก็ได้”
“แต่ฉันอยากให้เธอได้รับบทลงโทษ” ขนตายาวของหลินอวี่ลั่วไหวเบา ๆ ดวงตากลมโตเป็นประกายเจ้าเล่ห์
หลิวเซียวเซียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าก็เผยรอยยิ้ม “ฉันเชื่อเธอ พวกเราต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยเอได้แน่”
ถึงผลการเรียนของหลินอวี่ลั่วตั้งแต่เข้าเรียนจะธรรมดามาก แต่เด็กคนนี้ก็ทำให้เธอประหลาดใจมาหลายครั้งแล้ว
เพราะต้องจัดการแข่งขันกีฬาของโรงเรียน เสิ่นซือหานเองก็ยุ่งขึ้นมา
วันนั้นทั้งคู่หาเวลาว่างมาเจอกันได้ยาก จึงไปกินอาหารที่ร้านด้วยกัน
“ใกล้สอบเกาเข่าแล้ว เธอเตรียมสอบเข้าโรงเรียนไหน?” จู่ ๆ เสิ่นซือหานก็ถามเธอ
“มหาวิทยาลัยเอ” หลินอวี่ลั่วพูดทั้งที่ปากยังเต็มไปด้วยอาหาร ดูเหมือนกระรอกน้อยตะกละตัวหนึ่ง