บทที่ 215 แข็งแกร่งขึ้น

บทที่ 215 แข็งแกร่งขึ้น

“พอแล้ว ฉันก็ยังสบายดีไม่ใช่เหรอ? จริงสิ คืนนี้ไปกินข้าวกับพี่เจ็ดของฉันกัน” หลินอวี่ลั่วเสนอ

ครั้งนี้ที่เธอได้รางวัล ก็ต้องขอบคุณคำชี้แนะของพี่เจ็ดในอดีตด้วย

“ได้” เสิ่นซือหานเห็นสีหน้าคาดหวังบนใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ ก็รับปากโดยไม่ลังเล

คืนนั้น ทั้งสามคนหาร้านอาหารที่เป็นส่วนตัวแห่งหนึ่งแล้วไปกินข้าวด้วยกัน

“ไม่คิดเลยว่าในโรงเรียนของเธอจะมีคนชอบก่อเรื่องเยอะขนาดนี้ ฉันนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าเธออดทนมาจนถึงตอนนี้ได้ยังไง” ระหว่างกินข้าว หยางไป๋เฉิงมองเธออย่างเป็นห่วง

แม้วันนี้เขาจะได้เห็นด้านฉลาดของน้องสาวคนนี้อีกครั้ง แต่พอนึกถึงแมลงวันน่ารำคาญพวกนั้นที่คอยหาเรื่องเธออยู่เรื่อย ๆ เขาก็รู้สึกไม่สบายใจ

“พลาดแล้วก็ได้บทเรียน ในแง่หนึ่งพวกเธอก็ทำให้ฉันได้สะสมประสบการณ์ พอเข้าสู่สังคมแล้ว ฉันก็จะรับมือกับการถูกรังแกได้ดีขึ้น” ดวงตาคู่สวยของเด็กสาวเป็นประกาย เปี่ยมด้วยความคาดหวังต่ออนาคต

เสิ่นซือหานลูบศีรษะเธออย่างเอ็นดู