เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 191 ถูกลักพาตัว
ผู้ชายที่พูดดูโหดเหี้ยมมาก ชั่วขณะหนึ่งหลินอวี่ลั่วจึงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม หากทำให้คนพวกนี้โมโหขึ้นมาจริง ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดผลอย่างไร
หลินอวี่ลั่วค่อย ๆ เงียบลง ชายชุดดำข้าง ๆ ก็ใช้เทปปิดปากเธอทันที จากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก
ตอนนี้เสิ่นซือหานเพิ่งจัดการธุระของตัวเองเสร็จ คิดว่าตัวเองไม่ได้ติดต่อหลินอวี่ลั่วมานานแล้ว จึงรีบโทรหาเธอ
แต่พอโทรไปกลับพบว่าโทรศัพท์มือถือของหลินอวี่ลั่วติดต่อไม่ได้ เขาก็ร้อนใจขึ้นมาทันที ในใจรู้สึกสังหรณ์ไม่ดี
ด้วยความร้อนใจ เขารีบติดต่อหลิวเซียวเซียว พอปลายสายรับก็ถามอย่างกระวนกระวายว่า “หลินอวี่ลั่วไปไหน ทำไมฉันโทรหาเธอแล้วติดต่อไม่ได้”
ตามปกติแล้วไม่ควรเกิดปัญหาแบบนี้ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นคนอ่อนไหว จึงรู้สึกว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
“หลินอวี่ลั่วไปช่วยงานที่ร้านของพี่หก ฉันก็ไม่ได้ติดต่อเธอ ไม่รู้รายละเอียดเหมือนกัน”