เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 190 จากไปด้วยความเศร้า
ไป๋ซือเฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างขมขื่นว่า “เราจะมีความสัมพันธ์อะไรกันได้ ก็แค่เพื่อนธรรมดาเท่านั้น”
น้ำเสียงของเขาเจือความผิดหวังและจนใจ ราวกับไม่เต็มใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร
“ถึงฉันจะไม่รู้เรื่องราวระหว่างพวกคุณ แต่ถ้าพี่ชอบเธอจริง ๆ ก็ลองดูสักครั้งเถอะ พี่ทุ่มเทให้เธอมามากพอแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีคำตอบ ถึงเวลาที่พี่ควรปล่อยวางแล้ว”
หลินอวี่ลั่วครุ่นคิดอยู่นาน ไม่รู้ว่าคำพูดของตัวเองเหมาะสมหรือไม่ แต่เธอคิดว่าตอนนี้ควรให้กำลังใจไป๋ซือเฉิน ให้เขาไล่ตามความสุขของตัวเอง
หลายปีผ่านไปแล้ว ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่ของเด็กดีเป็นหรือตาย ไป๋ซือเฉินตามหาเธอมานานขนาดนี้ คงรอต่อไปแบบนี้ไม่ได้ตลอด
เธอพูดในฐานะน้องสาวที่คิดถึงไป๋ซือเฉินจากใจ นี่เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นจริง และสุดท้ายก็ไม่มีทางหลบเลี่ยงได้