กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 185 มาสาย
“ฉันบอกข้อมูลส่วนตัวหลายอย่างกับเขาไป เธอคิดว่าเขาจะออกมาแล้วกลับมาตามรังควานฉันไหม?”
ตอนนี้ชุยจื่อเกิงกลัวจริง ๆ ครั้งนี้มีหลินอวี่ลั่วกับคนอื่น ๆ มาช่วย แล้วหลังจากนี้ล่ะ? ยังไงเธอก็ต้องมีเวลาที่อยู่คนเดียว
คนพวกนั้นเป็นพวกอันธพาลข้างถนน ใช้วิธีอะไรก็ได้ทั้งนั้น ทำให้คนหวาดกลัวจริง ๆ
“ไม่ต้องกังวล ต่อไปเธอจะไปไหนก็ส่งข้อความบอกฉัน ตั้งฉันเป็นผู้ติดต่อฉุกเฉินด้วย ต่อไปฉันจะปกป้องเธอเอง”
หลินอวี่ลั่วมองชุยจื่อเกิงอย่างจริงจัง เธอไม่ได้พูดลอย ๆ ไม่ว่าจะยังไงก็จะทำเต็มที่เพื่อปกป้องอีกฝ่าย
อย่างน้อยเธอก็พอมีฝีมืออยู่บ้าง ส่วนชุยจื่อเกิงเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่อ่อนแอ ไม่มีทางต่อกรกับพวกนั้นได้เลย
“ได้ยินเธอพูดแบบนี้ฉันก็สบายใจขึ้นมาก ขอบคุณที่เป็นห่วงฉันขนาดนี้ วันนี้เธอเกือบได้รับบาดเจ็บด้วย ฉันไม่รู้เลยว่าจะตอบแทนเธอยังไง”