บทที่ 183 ช่วยชุยจื่อเกิง

บทที่ 183 ช่วยชุยจื่อเกิง

เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน เธอจึงไม่ได้ใส่ใจ

พอได้ยินหลินอวี่ลั่วพูด ฮวาฮวาก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา โทรหาชุยจื่อเกิงทันที

แต่ปลายสายมีเพียงเสียง “ตูตู” ไม่มีใครรับสายเลย สุดท้ายสายก็ตัดไป

“ไม่อย่างนั้นเราไปตามหากันไหม เมื่อกี้โทรติดแล้วแท้ ๆ แต่ไม่มีคนรับ สุดท้ายยังตัดสายอีก ฉันว่ามันแปลก ๆ”

ฮวาฮวาขมวดคิ้วแน่น มือทั้งสองข้างบีบถูไปมาอย่างกระวนกระวาย แววตาเต็มไปด้วยความกังวล

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ผู้หญิงอยู่ข้างนอกคนเดียวไม่ปลอดภัย

“แต่เราไม่มีเบาะแสเลย จะไปหาที่ไหนล่ะ?” หลิวเซียวเซียวเห็นด้วยกับฮวาฮวา แต่พอจะลงมือทำกลับมีอุปสรรคอยู่บ้าง

ถ้าไม่มีเป้าหมาย การสุ่มหาไปทั่วคงไม่ได้ผล มีแต่จะเสียเวลาเปล่า