กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 178 ปล่อยวางได้แล้ว
เมื่อเห็นโอวหลานอีเดินจากไป จ้าวเยี่ยนหลินก็ยังไม่หวั่นไหว เพราะรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำถูกต้องแล้ว
ตอนนี้หลินอวี่ลั่วเมาจนไม่ได้สติทั้งตัวฟุบอยู่บนโต๊ะ เริ่มพูดจาเพ้อเจ้อ
จ้าวเยี่ยนหลินพยายามพยุงเธอขึ้นมา แต่เห็นว่าเธอเดินเองไม่ได้เลย จึงทำได้แค่ช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้ม
โอวหลานอีจ่ายเงินไปแล้ว พวกเขาออกไปได้เลย ไม่ต้องกังวลอะไร
คิดไม่ถึงว่าตอนจ้าวเยี่ยนหลินเดินมาถึงหน้าประตู เสิ่นซือหานจะลงจากรถพอดี ทั้งสองจึงเผชิญหน้ากันเข้าอย่างจัง
พอเห็นจ้าวเยี่ยนหลินอุ้มหลินอวี่ลั่วไว้ เสิ่นซือหานก็เบิกตากว้างด้วยความโกรธ รีบวิ่งเข้ามาแย่งเธอไปทันที
“จ้าวเยี่ยนหลิน แกทำอะไรกับอวี่ลั่ว? ฉันบอกไว้ก่อนนะ ถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมา ฉันจะถลกหนังแก!”
ตอนนี้เสิ่นซือหานใกล้จะระเบิดอารมณ์เต็มที เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าหลินอวี่ลั่วต้องเจออะไรมาบ้างตอนที่เขาไม่อยู่