เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 168 จบลงอย่างไม่ลงรอย
คนสองคนนั่งอยู่ตรงนี้ อย่างไรก็ต้องหาเรื่องพูดคุยกันบ้าง ไม่อย่างนั้นบรรยากาศคงอึดอัดเกินไป
“ก็แค่ชื่อฟังดูดีเท่านั้นเอง ถ้าเทียบกับดาราดังอย่างเธอแล้ว ยังห่างชั้นอยู่มาก”
เมิ่งอีฝานยกกาแฟบนโต๊ะขึ้นจิบเบา ๆ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์มากนัก น้ำเสียงก็เรียบเฉยจนสัมผัสความรู้สึกอื่นไม่ได้
เดิมทีโอวหลานอีตั้งใจชวนคุยเปิดประเด็น อย่างน้อยทั้งสองคนจะได้เริ่มพูดคุยกัน ให้เมิ่งอีฝานพูดมากขึ้นสักหน่อย แต่ไม่คิดว่าเขาจะตัดบทเธอด้วยประโยคเดียว
“อย่าล้อฉันเลย ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร ไม่น่าพูดถึงด้วยซ้ำ”
โอวหลานอีหัวเราะแห้ง ๆ พอช่วยผ่อนคลายบรรยากาศได้บ้าง แต่ในใจก็ยังขมขื่นมาก
เพราะตอนนั้นเธอทำเรื่องมากมายที่ทำร้ายเมิ่งอีฝานเพื่อไล่ตามความฝันอยากเป็นดารา จนตอนนี้ผลลัพธ์กลับไม่เป็นอย่างที่หวัง เธอจึงอดรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่ได้