กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 157 พวกเขาคบกันแล้ว
เช้าวันต่อมา หลินอวี่ลั่วก็ตื่นเตรียมไปโรงเรียน เพราะที่นี่อยู่ห่างจากโรงเรียนพอสมควร
“ไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวฉันไปส่งเธอ กินมื้อเช้าก่อนแล้วค่อยไป”
ตอนนี้เสิ่นซือหานเตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้ว วางไว้บนโต๊ะอาหาร เอาใจใส่เธอมาก
ต่อหน้าคนอื่น เขาเป็นคนเด็ดขาด บางครั้งก็เลือดเย็นไร้ความปรานี แต่พออยู่ต่อหน้าหลินอวี่ลั่วกลับเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน
“ถ้าลูกน้องของนายเห็นนายเป็นแบบนี้ จะตกใจจนกรามค้างไหม?”
หลินอวี่ลั่วนั่งลงที่โต๊ะอาหาร มองเสิ่นซือหานพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหยอกเขาอย่างซุกซน
แต่ก่อนเวลาเจอเสิ่นซือหาน เธอเห็นแต่ด้านโหดเหี้ยมของเขา ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอกลับเป็นหนุ่มอบอุ่นอ่อนโยน ความแตกต่างนี้ช่างมากเกินไปแล้ว
“เธอน่าจะพอใจนะ ฉันไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อน ถ้าต่อไปเธอกล้าหักหลังฉัน ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่”