กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 138 ฉันจะไป
“จากวิดีโอเห็นได้แค่ว่าซูเจียเป็นฝ่ายคว้าคอเสื้อเธอก่อนจริง ๆ แต่หลังจากนั้นพวกเธอสองคนก็ตีกัน แบบนี้คงตัดสินได้ยาก”
หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้ว ถอนหายใจอย่างจนใจ จู่ ๆ ก็ไม่รู้จะบอกเธอเรื่องนี้อย่างไร
แต่ในเมื่อเรื่องเกิดขึ้นแล้ว ตอนนี้ก็ทำได้เพียงหาทางแก้ การเอาแต่กังวลเรื่องเดิมไม่มีประโยชน์
“ไม่เป็นไร ฉันเตรียมใจรับมือทุกอย่างไว้แล้ว ขอบคุณพวกเธอที่อุตส่าห์มาช่วย”
หลิวเซียวเซียวพยักหน้า สีหน้าแทบไม่เปลี่ยน ราวกับเดาเรื่องนี้ไว้แต่แรกแล้ว
ที่จริงเมื่อครู่เธอก็ลองทบทวนอย่างละเอียดแล้ว แต่ยืนยันไม่ได้ว่าใครลงมือก่อน ถ้าเป็นแบบนั้นพวกเธอสองคนก็คงได้แค่ถือว่าตีกันทั้งคู่
ในเมื่อไม่มีใครได้เปรียบเรื่องเหตุผล แล้วซูเจียจะทำอะไรเธอได้ อีกอย่าง คนที่บาดเจ็บหนักกว่าตอนนี้ก็คือเธอ
“อย่าคิดมากเลย พักรักษาแผลให้หายก่อน ไปกันเถอะ กลับหอพักก่อน”