บทที่ 133 ป้ายรถเมล์

บทที่ 133 ป้ายรถเมล์

เธออยากพูดเรื่องนี้กับเสิ่นซือหานมานานแล้ว เพียงแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร

หลังจากครุ่นคิดอยู่สองวันนี้ เธอก็พบว่าตัวเองยังตัดใจจากเสิ่นซือหานไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็เลิกคิดมากแล้วกัน

“แล้วเธอคิดว่าฉันเป็นคนเลวไหม?” เสิ่นซือหานขมวดคิ้ว ถามอย่างจริงจัง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินหลินอวี่ลั่วพูดแบบนี้ จึงตกใจมากและอยากถามให้แน่ใจ

หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนส่ายหน้าแล้วตอบอย่างหนักแน่นว่า “ฉันคิดว่านายไม่ใช่คนเลว แต่วิธีการของนายโหดร้ายไปหน่อยจริง ๆ”

อย่างไรเสียก่อนหน้านี้เธอก็เห็นกับตาว่าเสิ่นซือหานจัดการคนคนหนึ่ง ฉากนั้นน่ากลัวมาก

ตอนนั้นเธอแค่แสร้งทำเป็นสงบนิ่ง เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะรักษาชีวิตตัวเองไว้ได้ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร

“ช่างเถอะ เรื่องพวกนั้นค่อยว่ากันทีหลัง ช่วงนี้นายยุ่งอะไรอยู่?”