กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 124 อย่ามายุ่งกับฉัน
“จะตามหาพวกเขาในฝูงชนกว้างใหญ่ขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ส่วนใหญ่คงต้องพึ่งโชค”
พอฟังหลินอวี่ลั่วพูดจบ หลิวเซียวเซียวก็รู้สึกสะเทือนใจ อดทอดถอนใจไม่ได้
ก็เหมือนตอนนี้ พวกเธอไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าพี่รองของหลินอวี่ลั่วมางานชิมและประเมินนี้หรือเปล่า ทำได้แค่กัดฟันฝืนทำตามหา
หาอยู่ตั้งนานจนทั้งคู่เหนื่อย จึงหาที่เงียบ ๆ นั่งพัก พอดีจะได้รอเสิ่นซือหานด้วย
ตอนนั้นเอง หลินอวี่เตี๋ยเดินตรงเข้ามาหาพวกเธออย่างวางท่า สายตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
“นี่หลินอวี่ลั่ว บัตรเชิญของเธอได้มาจากไหน? อย่าบอกนะว่าขโมยมา?”
หลินอวี่เตี๋ยมองหลินอวี่ลั่วด้วยความเป็นปฏิปักษ์ พูดจาเหน็บแนมแดกดันจนชวนให้หงุดหงิด