กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 110 ไม่ยอมแพ้
ได้ยินเสียงนี้ก็หมายความว่าเธอปลอดภัยแล้ว แต่ก็หมายความว่าเธอแพ้พนันระหว่างเธอกับเสิ่นซือหาน
ท่าทางที่เธอถือแก้วน้ำแล้วถอนหายใจอย่างหดหู่ทำให้เสิ่นซือหานหลุดหัวเราะ เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่าหัวน้อย ๆ ของหลินอวี่ลั่วกำลังคิดอะไรอยู่
หลินอวี่ลั่วถือถ้วยกระเบื้องแล้วซดข้าวต้มอุ่น ๆ ไปหนึ่งคำ กระเพาะที่ว่างเปล่ามานานทำให้เธอส่งเสียงครางอย่างสบายท้อง
“รู้อย่างนี้ฉันไม่น่าพนันกับนายเลย ตอนนี้ยังต้องทำตามเดิมพันอีก”
เสิ่นซือหานได้ยินเสียงพึมพำเบา ๆ ของเธอแจ่มแจ้งชัดเจน รอยยิ้มตรงมุมปากยิ่งลึกขึ้น
“เธอไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องดีหรือ? หลังจากเรื่องนี้ เธอก็จะมาอยู่ข้างฉันได้อย่างเปิดเผย ตระกูลหลินก็จะไม่คิดหาทางเอาหลินอวี่เตี๋ยมาแทนเธอแล้วส่งมาอยู่ข้างฉันอีก”