บทที่ 109 พนัน

บทที่ 109 พนัน

หมิ่นหมิงเสียขึ้นไปชั้นบนอย่างไม่เต็มใจ พอหยุดหน้าห้องหลินอวี่ลั่วก็กลอกตา ในใจรังเกียจเธอสุดขีด แต่ก็ทำได้เพียงเก็บความรู้สึกเหล่านั้นไว้แล้วฝืนยิ้ม เคาะประตูห้องเธอเบา ๆ

“อวี่ลั่ว ออกมากินมื้อเย็นเร็ว พ่อกับแม่เตรียมอาหารเย็นไว้ให้แล้ว ถ้าไม่ลงมาเดี๋ยวก็เย็นหมด”

หลินอวี่ลั่วฟังน้ำเสียงอดทนและอ่อนโยนที่หมิ่นหมิงเสียเสแสร้งแสดงออกมา ก็เดาได้ว่าอีกสักพักคงไม่ได้เจอแค่มื้อเย็นธรรมดา แต่เธอไม่ได้กลัว ถึงอย่างไรตอนนี้ตระกูลหลินก็ต้องพึ่งเธอ คงไม่ทำอะไรที่เป็นอันตรายกับเธอ

เสิ่นซือหานที่อยู่อีกด้านของสายโทรศัพท์ไม่รู้ความคิดของเธอ เอาแต่คุยกับเธอเรื่องแผนการและการร่วมมือกันของทั้งคู่หลังจากนี้

หมิ่นหมิงเสียยังคงยืนอยู่ด้านนอก เคาะประตูเกลี้ยกล่อมหลินอวี่ลั่วเหมือนกำลังโอ๋เด็ก จู่ ๆ เธอก็เกิดความคิดซุกซนขึ้นมา จึงขัดจังหวะเสิ่นซือหาน

“พวกเขาเรียกฉันลงไปกินมื้อเย็นด้วยล่ะ เรามาพนันกันไหม?”