กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 107 กลับมาคืนดีกัน
แต่เสิ่นซือหานไม่แสดงความใส่ใจนี้ออกมา ในสายตาของหลินอวี่ลั่ว สีหน้าเรียบเฉยของเขาทำให้เธอไม่มั่นใจอยู่บ้าง
เมื่อครู่เธอวู่วามจนมาถึงที่นี่จริง ๆ ไม่ได้คิดเลยว่าถ้าเสิ่นซือหานปฏิเสธไม่ยอมรับจะทำยังไง แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอทำได้แค่สูดหายใจลึก ๆ ก่อนจะเอ่ยปาก
“มีอยู่หลายเรื่องที่เหมือนฉันไม่เคยถามคุณเลย เรื่องแรก การหายตัวไปของหลวี่เสี่ยวอิ๋งเกี่ยวข้องกับคุณหรือเปล่า เรื่องที่สอง จดหมายขู่ของจินเหมียวเหมียวเป็นคำสั่งจากคุณให้พี่ห้าส่งไปหรือเปล่า”
หลังถามจบ หลินอวี่ลั่วจ้องการเคลื่อนไหวของเสิ่นซือหานไม่กะพริบตา อยากมองให้ออกว่าท่าทีของเขาบอกอะไรบ้าง
ในใจย่อมมีความกังวล แต่สิ่งที่มีมากกว่าคือความคาดหวัง หวังว่าเสิ่นซือหานจะยอมรับตรง ๆ ว่าเรื่องพวกนี้เป็นฝีมือเขา
อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่าทั้งคู่ต่างมีอีกฝ่ายอยู่ในใจ ไม่ใช่มีแค่ฝ่ายเดียวที่คิดไปเอง